Cursus “Osteopathie en haar betekenis voor de functionele kaakgewrichtsorthopedie en orthodontie bij kinderen”
Een foutieve beet is meer als een foutieve belasting van de tanden. De mond is veel meer als het orgaan om voedsel te kauwen. Belangrijke factoren die een rol spelen bij het ontstaan en de verdere ontwikkeling van een foute beet zijn: familiare aanleg, een foutief mondbewegingsgedrag, beweeglijkheidsproblemen in de nek, emotionele stressfactoren op het (onbewuste deel van) het zenuwstelsel, houdingsveranderingen of –afwijkingen in andere delen van het lichaam , verstoringen in de normale ontwikkeling van het mondfuncties, enz.
De behandeling van de orthodontist waarbij kinderen vaak ook een beugel wordt aangemeten is zeker waardevol en dikwijls noodzakelijk, maar het is ook zeker niet onlogisch te starten met een behandeling van de oorzaken die de aanwezige foutieve beet veroorzaakt hebben. Hier ontstaat er voor de osteopathie een waardevol therapeutisch gebied met zeer interessante indicaties voor behandeling. De prognose voor autonormalisering van de foutieve beet zijn goed, als de oorzakelijke factor effectief wordt behandeld en als het ontwikkelingsproces van de mond/kaakgebied het nog toelaat. Wat kan de osteopathie betekenen voor het orofaciale gebied bij kinderen in de periode dat ze hun tanden wisselen? Welke rol spelen bijvoorbeeld mondademhaling en slikmotorische stoornissen in de ontwikkeling van een foutieve beet. Hoe belangrijk is de beweeglijkheid van het kaakgewricht en de aangezichtsschedel voor de ontwikkeling van de boven- en onderkaak? Kan een foutieve beet tot houdingsveranderingen van de stand van de wervelkolom leiden? En bijvoorbeeld blijvende veranderingen van de wervelkolom of spanningshoofdpijnen tot gevolg hebben.
Samenvattend: Osteopathie als „pre-orthodontische therapie“ maakt het mogelijk de orthodontische afwijkingen te diagnosticeren, de oorzaken in te schatten en een behandelingsstrategie te plannen. Het normaliseren van de oorzakelijke factor voor een foutieve beet is een onvermijdelijke voorwaarde voor het behouden van de orthodontische correctie.